PSC Blog

هرچند از نظر اندازه و تعداد و کیفیت قابل مقایسه نیست اما جنجالهای حاشیه ای مسابقه و جشن وبلاگ نویسی پرشین بلاگ من رو یاد مسابقه مالزی نویسی خودمون که در سال گذشته در ایران مالزی برگزار شد انداخت. پرشین بلاگ یک مجموعه خصوصی است که در شرایط دیوانه کننده و پر ریسک ایران نوآورانه به تولید محصولات اینترنتی برای فارسی زبانان زده است. اینقدری که من متوجه شدم پرشین بلاگ و سایتهای وابسته سود دهی چندانی هم ندارند. اما این واقعا بی انصافی هستش که با یک مجموعه ای که این همه خدمت کرده است این جوری که بازتابش در بالاترین قابل مشاهده است برخورد بشود.

شرکت خصوصی فقط باید یک هدف داشته باشد: کسب سود

توجه کنید من گفتم هدف نگفتم مسوولیت ، شرکت خصوصی مسوولیتهای مختلفی هم دارد که مهمترینش رسوندن سود به سهامداران است. و در کنار آن مسولیتهای اجتماعی، مسوولیت در مقابل کارکنان و مسوولیت در مقابل مشتریان از مهمترین مسوولیتها هستند.

پرشین بلاگ در طول سالهای فعالیت نو آوری کرده است. نقش زیادی بر توسعه فرهنگ اینترنتی ایرانیان و فارسی زبانان داشته است و با چالشهای گوناگون سیاسی و اقتصادی هم مواجه بوده است. تقریباً همه سایتهای مهم دنیا اقتصادی و خصوصی هستند. همه رسانه های دنیا هم پشتوانه و وابستگی اقتصادی دارند. سی ان ان. بی بی سی. یاهو و گوگل هیچکدوم خیریه نیستند. با این وجود پرشین بلاگ رو بی رحمانه نقد می کنند که چرا دنبال اهداف تبلیغاتی است. واقعاً منتقدین نمی فهمند اگر این سایت پولساز نباشد خیلی زود از بین می رود؟

این انتقادات رو من ناشی از یک جور چپگرایی مریض می دونم این همون گرایش گداپروری است که در سیاست کشور ما هم با کاندیدای 50 هزار تومانی و پول نفت سر سفره نقش زیادی بازی می کند . جامعه ما تحت این نوع تفکر راه را بر خلاقیت، تولید، نو آوری و توسعه و کارآفرینی بسته است و در چنگال رانت و مافیا خفه شده است. همونی که دم از مافیا می زنه خودش خواسته یا نخواسته مافیا پروری می کنه. مافیا و رانت گدا پروری می کنند چون گدا اول فکرش گدا می شه. گدایی ذهنی خطرناک تر از گدایی مالی است. این روحیه ضد توسعه ملی و شگوفایی استعداد ها است.

دم پرشین بلاگ گرم که این همه سختی و نا مهربانی رو تحمل می کند. شاید یک ایراد بشود به پرشین بلاگ گرفت و آن هم عدم استفاده از یک مدیر روابط عمومی بهتر و مجرب تر باشد.  2

توی یک کتاب درسی چند سال پیش در مورد اهمیتهای تبلیغات به عنوان اولین نقش نوشته بود اطلاع رسانی به مشتریان بالقوه در مورد وجود کالا یا خدمات مورد نظر. اون موقع رادیکال فکر می کردم ولی در عمل و کم کم یاد گرفتم که این نقش واقعاً مهم هستش. یعنی ما میتونیم تبلیغات سنگین کنیم و نمودار فروش را بالا ببریم ولی مهمتر از اون واقعاً اینه که مشتریان بالقوه رو صرفاً مطلع کنیم که اگر احتمالاً شما دنبال چیزی می گردید کجا می تونید پیداش کنید. اگر مشتری خودش دنبال چیزی بگرده خوب گوگل مثلاً می تونه کمکش کنه ولی خیلی وقتها مشتری حتی به فکرش نمی رسه که چی رو باید جستجو کنیه و حتی در مخیلش ممکنه نگنجه که چیزی که دنبالش می گرده ممکنه وجود داشته باشه اینجاست که تبلیغات مستمر می تونه خیلی به مشتری کمک کنه. بازار هدف هم که طبیعتاً قبل از تبلیغات باید شناخته بشه.

اما از اینها گذشته بحث هزینه تبلیغات یکی از مسائل بغرنج هستش چون در هر صورت این هزینه از جیب مشتری پرداخت می شود. برای همین من همیشه طرفدار تبلیغات وفاداری هستم. یعنی تبلیغاتی که مشتری های قبلی رو وفادار کنه که هم دوباره خودشون بهت مراجعه کنند و هم مبلغ باشند و سینه به سینه تبلیغت انجام بشه.